In de bocht van de rivier
Is een stukje zand
Je kunt er heerlijk liggen
Met je voeten in het water
Het is vakantie dus ik mag
Heerlijk aan de waterkant
Dromen over vroeger
Mijmeren over later
Het liefst droom ik van jou
Met mij erbij – wij samen
Die droom waarin jij mij zag;
De rivier stroomt snel
Mijn voeten liggen in het water
Dat stroomt en stroomt
Van hier tot aan de zee
Waar ik ook naar toe wil, later
Om stil te worden ging hij naar het platje
Op het dak, hij ging naar zijn duiven toe
Met een handje voer ging hij dan zitten
Daar vond hij rust, daarvan werd hij nooit moe
Een duiventil is vol van leven
Het koert en fladdert – nooit is het stil
Duiven die naar binnen zweven
Terwijl een ander juist naar buiten wil
Over stilte is al veel geschreven
Door mensen die vol van wijsheid zijn
Een boodschap is mij bijgebleven:
Stilte is soms groot en soms heel klein
Echte stilte is geen pauze tussen woorden
Echte stilte, kan voor ieder anders zijn
Bij ons op zolder achter het schot
Is een opslagruimte onder het schuine dak
Je kunt er via een luik alleen kruipend binnenkomen
Er is geen licht, dus neem je zaklamp mee
Het ligt vol met oude spullen die te goed zijn
Om weggegooid te worden en toch onbruikbaar
Dus liggen ze daar, achtergelaten in het donker
Te wachten om opnieuw ontdekt te worden
Soms speel ik daar verstoppertje
En wacht tot iemand mij vinden zal
Tussen de dozen doe ik mooie ontdekkingen
En voel me ook een beetje achtergelaten.
Hij keerde terug naar het water
Waar hij vandaan was gekomen
Dat besefte hij pas later
Het sloot aan bij al zijn dromen
Waar hij vandaan was gekomen
Was niet eenvoudig uit te leggen
Het sloot aan bij al zijn dromen
Meer kon hij er niet over zeggen
‘t Was niet eenvoudig uit te leggen
Het raakte hem tot in zijn ziel
Meer kon hij er niet over zeggen
Zijn nieuwe huisje bij het grote wiel
Het raakte hem tot in zijn ziel
Dat besefte hij pas later
Zijn nieuwe huisje bij het grote wiel:
Hij keerde terug naar het water!
Water
Je kunt erin zwemmen in de zomer en op schaatsten in de winter. Mensen hebben iets met water. Logisch natuurlijk want ons lichaam bestaat voor een groot deel uit water, water voedt het leven. Water trekt mensen aan of boezemt juist ontzag in, dat is afhankelijk van de voorgeschiedenis van jezelf en je familie. Je binding met water kan zo sterk zijn dat het deel uitmaakt van je identiteit, je voelt je thuis bij water.
Wielen
In Nederland ontkom je niet aan het water, een groot deel van ons land komt onder het water vandaan. We hebben dijken aangelegd om het land tegen het water te beschermen. Maar, het gebeurt gelukkig niet vaak, dijken kunnen doorbreken. Als je over dijken wandelt kun je daarvan op allerlei plaatsen in het landschap stille getuigen zien in de vorm van wielen, rondvormige plassen naast de dijk, die soms ook waaien of kolken genoemd worden. Wielen zijn meestal diep, want dijkdoorbraken zijn heftig en de kracht van het water is groot.
Stille wateren hebben diepe gronden.
